NMSC Research

In 2023 ontdekten onderzoekers de eerste erfelijke risicofactor voor het ontwikkelen van ernstiger verloop van MS: mensen die over twee kopieën van het gen ‘rs10191329’ (van beide ouders één) te beschikken, blijken een snellere ziekteprogressie en meer uitgesproken verlies van hersenvolume te vertonen. Deze plek in het DNA ligt in een gebied dat belangrijk is voor de structuur en veerkracht van het centrale zenuwstelsel. Het was nog onduidelijk of dit risico alleen geldt voor

Bij mensen met MS veroudert van het lichaam vaak sneller dan bij gezonde vrijwilligers. Dit betekent dat cellen en stofwisseling sneller veranderen. Deze snellere ‘biologische veroudering’ kan gemeten worden via de zogenoemde metabole leeftijd. Metabole leeftijd laat zien hoe de stofwisseling verandert door veroudering en chronische ziekte. Eerder onderzoek toonde aan dat intermittent vasten* en een ketogeen dieet* mogelijk gunstige effecten hebben op ontsteking en ziekteacti

MS is een chronische ontstekingsziekte van het centraal zenuwstelsel. Ontsteking van het tandvlees (parodontitis) kan het immuunsysteem beïnvloeden. Het is echter niet duidelijk of dit ook een impact heeft op het verloop van MS. In deze studie onderzochten wetenschappers of er bepaalde mondbacteriën vaker voorkomen bij personen met MS, en of dit samenhangt met de ernst van de ziekte. Aan deze studie namen 98 mensen met chronische ontstekingsziekten van het centraal zenuwstels

Het vinden van doeltreffende behandelingen tegen progressieve MS blijft één van de grootste uitdagingen binnen het veld. Eerder onderzoek toonde aan dat simvastatine (een veelgebruikt medicijn om cholesterol te verlagen) het verlies van hersenvolume bij mensen met secundair progressieve MS kon vertragen. Dit gaf hoop dat het middel ook de toename van invaliditeit zou kunnen afremmen.

De afgelopen jaren is duidelijk geworden dat volwassenen met multiple sclerose in de jaren vóór hun diagnose vaker afwezig zijn van het werk en frequenter medische hulp opzoeken dan leeftijdsgenoten zonder deze ziekte. Meestal gebeurt dit vanwege vrij algemene klachten, zoals pijn en neerslachtigheid. In dezelfde periode (dus vóór de diagnose) zijn er ook al afwijkingen in het bloed zichtbaar die wijzen op schade aan het zenuwstelsel. Men noemt deze verschijnselen de prodroma